ผมชื่อ อนุพล มิ่งมูล หรือจะเรียกชือเล่นว่า“ต้อม“เฉยๆก็ได้ครับ
แล้วจะเรียกก็แล้วกัน

ผมเกิดที่ อ.โขงเจียม จ.อุบลราชธานี การศึกษาของผมนั้นเหรอ!!
จบสูงมากๆๆๆ….แค่มัธยมศึกษาปีที่ 3 นั้นเอง
(พูดยังกับตัวเองจบจากมหาลัยฮาร์วาร์ด เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเน๊าะ )

ตอนจะจบการศึกษา ก็จบไม่สวยสักเท่าไร คือจบแบบประมาณว่า
“เกือบจะได้เอาไก่แลกออก” เป็นภาษาแถวบ้านผมเขาเรียกกัน
สำหรับคนที่เรียนไม่เก่ง หรือไม่ตั้งใจเรียนนั้นเองครับ

ตอนนั้น ผมคิดแบบตื้นๆ คิดว่า เรียนให้จบๆไปก็แล้วกัน
ต่อไปจะไม่เรียนอีกแล้ว ออกไปเลี้ยงไก่ชน หรือไม่ก็หางาน
ทำดีกว่า ผมคิดแบบนั้นจริงๆครับ

อยู่บ้าน เลี้ยงไก่ชนมา สักหนึ่งปี ก็มีคนแถวบ้าน มาชวนออก
ไปทำงานด้วยกัน เขาบอกว่่างานสบาย ไม่หนักเท่าไหร่
ก็เลยตกลงไปกับเขา

เงินเดือน…เดือนแรก
บริษัทฯที่ผมทำงานนั้นอยู่ใกล้แถว พุทธมณฑลสาย 4
ชื่อของบริษัท ชื่อว่า”บริษัทจิว..จิวเวลลี่จำกัด”เป็นบริษัท
ที่ทำเกี่ยวกับเครื่องประดับนั้นเองครับ

ตอนที่ผมฝึกงานเดือนแรกนั้น ผมได้รับเงินเดือนละ 3000 บาท
ตอนที่ได้เงินเดือนแรกนั้น โคตรดีใจสุดๆ มันเป็นเงินที่ได้
จากน้ำพัก น้ำแรงของเราเลยทีเดียว

พอทำงานด้านนี้มาสัก 10 ปีแล้ว ก็เลยรู้สึกเบื่อ เพราะตอนนั้น
ได้อ่านหนังสือชุด“พ่อรวยสอนลูก“ของ“โรเบิร์ต ที. คิโยซากิ”พอดี
นับว่าเป็นหนังสือที่เปิดมุมมองใหม่ๆ หลายอย่างให้กับผมในตอนนี้ก็ว่าได้

ผมรู้สึกว่างานที่ผมทำตอนนี้ เป็นงานแบกน้ำ ไม่ใช่งานสร้างท่อส่งน้ำ
มันเป็นงานที่ต้องเอา”เวลา”และ”แรงงาน”ไปแลกกับเงิน ถึงผมทำงานให้
หนัก ทำแบบหามรุ่งหามค่ำแค่ไหนก็ตาม มันก็ไม่ได้เข้าใกล้”อิสรภาพ”
อย่างที่ผมต้องการเลยสักนิด…

ผมก็เลยเริ่มเปลี่ยนแปลงวิธีคิดซ่ะใหม่..!!!..